|
Вал имону ыувал ицрору ват тасдицу.
Ва имон (бовар|) ицрор ба забону ва тасдиц ба дил аст.
Ыазрати Имом
разияллоыу ъаныу мег;яд, ки ба як ицрори забон| имон ыисоб намешавад.
Агар ин имон шуморида мешуд, мунофицон ыамаашон м;ъмин ыастанд.Ва
инчунин шинохтану тасдиц ба дил ыам ба таныо| имон ыисоб намеёбад.
Агар ин дуруст мебуд, пас ыама аыли китоб ыам м;ъмин ыисоб меёфтанд.
Худованди мутаъол мег;яд, ки:
”Мунофицон дур;ьг;й ыастанд дар сухани
худ”.
Зеро назди
Расулуллоы
(с) омада р;як|,
яъне ба забон имон оварданашонро ицрор намуданд, вале ба дилашон
тасдиц нанамуданд.
Ва аыли китоб бошад китоби
Худо ва
Расули
Худо (с)-ро мешинохтанд, вале ицрор нанамуданд. Бинобар он, ки
Пайьамбари
Худо (с)-ро ба дил шинохтану ицрор
накарданд, ба оныо манфиате аз ин намерасад.Зеро оныо якрав| карда
гуфтанд, ки ин
Пайьамбар барои арабыо фиристода шудааст. Ыол он ки
собит аст
Паёмбари мо саллаллоыу ъалайыи васаллам на таныо барои
мардуми араб, балки барои тамоми р;и замин, ч| инсу ва ч| щин ба
сифати паёмбар ирсол гардидааст. Ыамин тариц аыли китоб як навъ ицрор
ыам карданд, локин холисан не.
Бидон азизам, ки хубтарини рукни имон, ки ыещ вацт эытимоли нест
шуданро надорад, ин тасдиц ба дил аст дар ыацци мусулмон. Локин ицрор
бо забон ин шарти имон ё шатри (нисф ё щузъ) имон ва як рукни хубе аз
имон аст. Аз ыамин щиыат дар ыолати “икроы” (мащбур|) муваццатан социт
мешавад. Масалан агар лафзан на цалбан барои нащоти нафсаш калимаи
куфрро зоыир кунад, кофир намешавад. Ин ба он хотир р;й додааст, ки
хавфи ыалоки нафс пайдо шуд, барои дур кардани ыалоккунандаи нафсаш
дар ыолати “икроы”зоыиран на цалбан чунин амал щоиз аст. Ин бе ыещ
ващы бадал кардани эътицод нест (ниг. сураи “Наыл” ояти 106), аммо
бадал кардани эътицоду имон дар ыолате р;й медиыад, ки инсон цодир аст
ва имкон дорад, ки калимаи куфрро ё розигии худро ба куфр надиыаду
наг;яд, локин мутаассифона гуфту кард, кофир мегардад. Ана инро
метавон бадали эътицод гуфт.
Вацто ки як рукни асосии имон аз дасти он
инсон рафт, пас он шахс бояд аз сари нав калимаро арза кунад ва дигар
шарту шурутро ба що биёрад.
Имон он аст, ки инсон тасдиц ба дил дошта бошад, ки ыазрати Муыаммад
(ъ) паёмбари бар ыац аст ва щамиъи ыукмыо ва рукныо, ки ба
он ыазрат саллаллоыу ъалайыи васаллам аз щониби Аллоы таъоло омадааст
цабул дорад ва ба цадри тоцат ба що меорад. Агар чунин г;яд, пас он
инсон аз ;ыдаи имондориаш мущмалан ва гуфта метавонад, ки ман м;ъминам.
Локин даращаи имони мущмал аз имони муфассал пасту поён нест.
|