Ислом

Вал ислому ыуват таслиму вал инциёду лиавомириллоыи таъоло фа мин тарицил луьати фарцун байнал имони вал исломи. Валокин ло якуну имонун било исломин. Вало ющаду исломун било имонин фаыумо казаырин маъал батни.
 

  Ислом ботинану зоыиран ва ба щону дил  фур;тан| цабул ва ищрои амрыои Аллоы таъолоро г;янд. Яъне супурдани худ ба ислом ва ба щой овардани фармудаыои он ба цадри тоцат.
Аз р;и луьат байни имону ислом фарцият вущуд дорад. Зеро имон дар луьат тасдиц ва ислом маънои таслим шуданро дорад (ниг. сураи “Юсуф” ояти 18).
Таъкидан мег;ем, ки ислом мутлаци фармонбар|, яъне пазируфтани ыама амрыо, ки аз с;и Аллоы таъоло ба василаи Пайьамбар (с)  ба мо расидааст ва амал намудан аз р;и оныост.
 

  Гарчанде чунин аст, вале дар шариати Муыаммади Мустафо саллаллоыу ъалайыи васаллам имони беислом эътибор надорад. Яъне инциёди ботин| бе инциёди зоыир| суде надорад. Пас зарур аст, ки имону ислом бо ыам щамъ карда шавад ва на ба мисли аыли китоб рафтор кард, ки гуфтаанд: Ыазрати Муыаммад (с) паёмбар аст, вале таныо паёмбари арабыост, на паёмбари мо. Оныо ыацицатро донистанду аммо аз р;и инод чунин гуфтанду дар ислом сар фуруд наоварданд.
 

  Инчунин ислом бе имон ба даст намеояд. Ин таъкид аст барои ибораи аввал. Кадоме пеш гузашта шавад боке нест, имону ислом, ислому имон. Ыарду ба мисли пушту шиками инсонанд, ки бе яке аз ду инсон шуда наметавонад. Ба мисли ыамин имон бе ислом ва ислом бе имон дини ыациц| шуда наметавонад. Ыардуро якщо бояд щамъ намуд ва якщо бо ыам дид. Ин ду яке бе дигараш ыацицат надорад. Ыацицати онро ыазрати Имом разияллоыу ъаныу бо мисоли боло ба мо равшану возеы баён намудааст. Пас зарур аст фикру андешаву таъбиру тадбир, ки ислом ъалония аст дар зоыир ва имон бошад сиррест, ки дар цалби м;ъмин маыал дорад. Ва самараи ;ро ва будани онро дар зоыир ба ислом мушоыида кардан мумкин.
 

Ваддину исмун воциъун ъалал имони вал исломи вашшароиъи куллиыо.
 

Дин ба таври мушаххас биг;ем мураккаб аст аз имону ислом ва фармудаыои шариат.
 

  Бо ибораи дигар биг;ем касе тасдиц ба дил, ицрор ба забон, амал ба аыкому аркони дин, ва цабули анбиё ъалайыимуссалом ва дигар аыкоми шариатро дорад, метавон онро инсони диндор гуфт. Ыамаи инро дар мащм;ъ метавон дин гуфт, вале дар алоыидаг| оныоро дин гуфтан нашояд. Дини Аллоы таъоло дар замину осмон як аст, ки он Ислом аст. Он на аз ыад гузашта ва на кам гашта, на чизе беыудаву бекор ва на ба чизе ташбеы дорад, он байни щабр ва цудрат царор гирифтааст. Яъне на аз цудрати инсон боло ва на бар ; щабр аст. Ва байни амну яъс аст. М;тациди дин дар амну ращо нест. Ва инчунин дар яъс ыам нест. Яъне набояд дар чунин ыол буд ва наг;яд, ки Худованд маро дигар намебахшаду, ыалок шудам. Зеро ыан;з дари тавба баста нагардидааст. Пас ба умеди нащот бояд тавба намуд. Хулоса аз раымати Парвардигор ноумед набояд шуд ва аз ьазаби вай битарсаду дар хавф буд.
Дини тамоми Паёмбарон як аст, ки он асли тавыид шиносист, аммо шариташон гуногун (ниг. сураи “Моида”ояти 48).

 

1   2   3   4  

бозгашт