Паёмбарон (ъ) ва саыобагон (р)

Вал анбиёу алайыимуссалоту вассалом куллуыум муназзаыуна аниссаьоири вал кабоири вал куфри вал цабоиыи. 

Ыазрати анбиё, ки  (бар щумлаи оныо салоту салом)  чи машыуранд ва ё номашыур аз ыазрати Одам  (а)  то ба хотам бо китобу суннат ва ищмоъи уммат собит шудаанд, инкорашон куфр аст.

   Тавре дар боло ишора рафт, адади оныо номаълум аст. Бинобар ин беытараш дар шумораи оныо ба шубыа намонем ва оныоро чун анбиё ва расулон бишиносем. Щумла эшон аз гуноыыои саьира ё кабира ва кулли маъос| ва куфр поканд. Оныо аз корыои цабиыу фоыиш мисли цатл, зино, лавота, сарица, т;ымат, сеыру фирор аз щиыоди ыациц| ва х;рдани рибо ва моли ятим, зулми бандаыо, цасди фасод дар ватану шаырыо ва дигар корыои ношоям ыама поку муназзаыанд. Кадом коре ки карданаш ваъид шуда бошад, ацаллан гуноыи саьира маысуб меёбад. Масалан тарки фарз ё вощиб агар як маротиба бошад ыам гуноыи кабира аст. Ва ихтиёр кардани тарки суннат беузр аз р;и суст| ва бепарвоию фориьбол| сар занад як маротиба ыам бошад гуноыи саьира аст. Агар чанд дафъа такрор шавад ч|? Рафта-рафта гуноыи кабира мешавад. Ыазрати анбиё аз чунин корыо поканд.

Ва цад конат миныум заллотун ва хатиотун. 

Ва ба таыциц аз баъзе анбиё ълайыиссалом цабл аз нубувваташон ё баъди субути аломати рисолаташон андак к;тоы| ё камбуд| ва лаьжишыо нисбат ба мартабаи олияшон ба вуц;ъ омадааст.

   Оныоро тарки авло  (беытар)  мег;янд ин мумкин аст. Мисли Одам  (а) , ки аз р;и фаром;ш| аз дарахти наы| кардаи Аллоы таъоло ошомид. Гумон дошт, ки дар щаннат х;рдани  ыама чиз рухсат аст. 

  Ин ыам бошад ыикмати илоы| ва заъиф будани цадри башар| ва ицтизои маьфирати рубубиятро маълум мекунад.

Ва Муыаммадун ъалайыиссалоту вассалом ыабибуыу ва ъабдуыу ва расулуыу ва набийюыу ва сафийюыу ва нацийюыу ва лам яъбудис санама ва лам юшрик биллоыи таъоло турфатаъайнин цатту ва лам яртакиб саьиратан ва ло кабиратан цатту.  

   Ыазрати имом дар сифати расулуллоы чунин гуфта, ки Муыаммад расулуллоы  (с)  писари Абдуллоы ибни Абдулмутталиб ибни Ыошим ибни Абдуманноф ибни Цусай ибни Килоб ибни Мурраы ибни Каъб ибни Луай ибни Ьолиб ибни Фиыр ибни Молик ибни Назр ибни Канонаы ибни Ыузаймаы ибни Мудрика ибни Илёс ибни Музар ибни Низор ибни Маъд ибни Аднон то инщо нисбат ба насаби Расулуллоы  (с)  миёни уламо ыещ як ихтилофе нест. \ зоти бобаракот набийи Аллоы таъоло аст ва расулу носихи диныои пешина аст. Наб| ъом аст аз расул, чунки расул шахсе аст, ки ;ро ба таблиь амр кардашудааст, аммо наб| шахсе аст, ки ;ро ваы| омадааст. Ва цоз| Аёз гуфта, ки кулли расул наб| аст, аммо кулли наб| расул нест. Ин цавл саыеытар ва наздиктар аст ба нацл. Пайьамбари мо Муыаммад  (с)  ыам расул ыасту ыам наб| (ниг. сураи “Аызоб” ояти 40). Паёмбари Худо (с) баргузидаи тамоми бандагони Аллоы таъоло ва покизатарини оныо аст. Ва бутро ва ьайри ;ро ба ьайр аз Худо ыаргиз напарастидааст. \ ширк наовардааст ба Аллоы таъоло на цабл аз нубуввату на баъди нубувват. Анбиё  (а)  аз ширку куфр дар нисбати Парвардигор мутлацо худро нигаы доштаанд. Дар ин цавл ищмоъи уммат мунъацид аст. Аз эшон гуноыи саьира ва кабира ыаргиз сар назадааст.

1   2   3  

бозгашт