|
Локин нацулу ман
ъамила ыасанатан би щамиъи шароитиыи холиятан ъанил ъуюбил муфсидоти
вал маъонил мубтилоти ва лам юбтилыо бил куфри варриддати ыатто хараща
минаддуня м;ъминан фа-инналлоыа таъоло ло юзиъуыо бал яцбалуыо миныу
ва юсибуыу ъалайыо.
Ва локин гуфта ва эътицод карда
метавонем, ки шахсе амали хайр кунад ба щамиъи шароити лозимиаш аз
ибтидо то интиыо ва ор| бошад, он амалаш аз айбыои фосидкунанда ва
хол| бошад аз маъниыои ботилкунандаи ботин| ва инчунин он нафар аз
ибтидо то интиыои умраш дар худ куфру ущбу риёро роы надиыад ва
гузашта аз ин таъкидан омада, ки он амалро аз ботилу фосид нигоы дорад
ва ба ыамин сифат аз дунё равад, пас албатта Аллоы таъоло он амалро
зоеъ нагардонад.
(ниг. сураи “Тавба” ояти 120 ва сураи “Оли Имрон”
ояти 171) .
Аллоы таъоло ба фазлу карамаш ин амалро цабул
мекунад ва ба муцтазои ваъда ва ыукми худ ба шахси амали некро анщом
дода савобу ащри нек| медиыад.
Ва мо кона
минассайиоти дунашширки вал куфри ва лам ятуб ъаныо соыибуыо ыатто
мота м;ъминан фаиннаыу фи машиятиллоыи таъоло ин шоа ъаззабаыу биннори
ва ин шоа ъафо ъаныу ва лам юъаззибыу биннори аслан.
Ва ыар амал ки содир шавад (аз гуноые), ки ьайри
ширк ва ьайри куфр бошад ва гуноы сарфи назар аз он ки ; саьир аст ё
кабир, агар аз гуноыи кардааш тавба накунад ва бетавба аз олам раваду
бо нури имон бошад, пас албатта он шахс дар машияти Аллоы таъоло аст.
Агар хоыад Аллоы таъоло бо адли худ мицдори он гуноы он нафарро азоб
мекунад ва агар хоыад бо фазли худ ;ро афв намояд ва ба коми д;захаш
надиыад, балки ба щаннат маъвояшро арзон| дорад.
Дар ривояте омада, ки д;зах дорои табацаыои
гуногун аст. Аз он яке омода карда шудааст аз барои м;ъминыои
гунаыкор. Чун м;ъминыои гунаыкор муртакиби гуноышуда дар он табаца ба
мицдори гуноыыояшон щазо мегиранд, ба фазлу карами Аллоы таъоло ва ба
шафоати шафоаткунандагон аз он що раыо ёфта ба щаннат раванд. Пас он
мавзеъ ба як макони беодам ба саыро табдил мегардад. Аз ин що чунин
бар меояд, ки дар д;зах ыама бо ыам омехта нестанд, балки гур;ы-гур;ы
ва табаца-табаца царор мегиранд.
|