|
Омодаги барои
р;зи циёмат
عن معاذ بن جبل رضي الله عنه أن رسول الله صلي الله عليه و سلم قال:
"لن تزول قدما عبد يوم القيامة حتى يُسأل عن أربع خصال: عن عمره فيم أفناه، و
عن شبابه فيم أبلاه، و عن ماله، من أين اكتسبه؟ و فيم أنفقه؟ و عن علمه ماذا
عمل به"
رواه الطبراني
4 - Аз
Муъоз писари Щабал (р)
ривоят шуда,
ки Паёмбари
Худо
(с)
фармуд :
«Ыаргиз
пойыои банда аз щои
хеш
намещунбад,
то
инки аз чаыор чиз пурсида мешавад : Аввал аз умраш, ки дар ч| коре онро
сипар| намуд. Дуввум аз
щавониаш, ки онро дар кадом кор ба пир| расонда.
Саввум аз молаш, ки онро аз кущо пайдо намуда ва дар кущо сарф намудааст.
Чаыорум аз илмаш, ки ба он ч| коре карда.»
(Ин ыадисро
Табарон| ривоят кардааст.)
1-Тарщумаи ыоли ров|
дар ыадиси гузашта зикр ёфтааст.
2-Шарыи маънои
ыадис:
Р;зыоямон ба
шумору умрыоямон муайян ва муцаддар мебошад, сипас марге ки дар он ыещ
шакку гумон нест, фаро мерасад ва баъди зинда сохтану баровардани мардум аз
цабрыояшон ыар инсон аз р;зыои гузарондааш дар дунё пурсида хоыад шуд, ки
оё онро дар корыои нек гузаронда ё дар корыои бад? Инчунин аз щавониаш, ки
марыалаи фаъолияту ыаракати ;ст, пурсида мешавад ки ч| тавр онро сипар|
карда? Агар онро дар ом;хтани илми судманд ва амалыои писандида гузаронда
бошад, музду подош меёбад.
Сипас аз молаш
бозхост мешавад, ки оё онро аз роыыои ыалол ба даст оварда, дар корыои
муыим сарф кардааст? Ч| тавре ки аз дониши таълим гирифтааш пурсида
мешавад, ки оё тибци он амал карда, ба афроди щомиаи хеш нафъ расондааст,
зеро илм вацте судманд мебошад, ки соыиби ; тибци он амал намуда, дигарон
аз ; истифода намоянд. Аз
Худованди бузург амали холисро ки сирф барои
хушнудии \ бошад, масъалат менамоем.
3-Фавоид ва
дастуроти ыадис:
1- Исбот кардани
ыацоици зайл
: зинда шудан пас аз марг, бозпурс| амалыо ва подошу щазо
додан дар муцобили он.
2- Ташвиц намудан
ба ин, ки бояд инсон аз илми судбахш ва амали нек истифода намояд.
3- Касб намудани
мол аз роыыои ыалол ва сарф кардани он дар корыои хайр.
4- Тарьиб намудани инсон
ба ин, ки ; барои ыисобу бозпурс| омодаг| ва тайёр| бинад.
бозгашт
|