Се ихтилофи асосии байни

ислом ва масеыият

 Яъцуб Раймонд

(Порис)

   Ман Се ихтилофи асосии байни ислом ва масеыиятро ëфтам, ки дар мутацоид сохтани ман нисбат ба сиыат| ва воцеъияти ислом маро к;мак карда аст.

Нахуст ин ки масеыият, бо вущуди эътироф ба рутбаи ыамаи анбиëи дигар ва пазириши оныо, ба таври ьайримантиц| чунин рутба ва ыолатеро барои масеы инкор мекунад ва ;ро то мартабаи улуыият боло мебарад, вале ба кулли рисолати ыазрати Муыаммад (с.а.в.)-ро аз щониби Худованд рад мекунад.

Ман наметавонам ыещ гуна далеле барои ин гуна фикр биëбам, дар ыоле ки ыазрати Муыаммад (с.а.в.) ыамаи анбиëи пеширо тасдиц мекунад ва он ч| ки бар ; нозил шуда, таныо паëми Худовандаст, ки аз дастбурд маыфуз мондааст.
Дуввум ин ки масеыият писари Худо будани Масеыро матраы мекунад ва ;ро яке аз ацониби сегонаи муцаддас мешиносад, ки дар ин сурат, дар айни ыол, Масеы ыам писари Худо хоыад буд ва дарки ин мавз;ъ бисëр сахт аст ва ба таъолими М;со ва Иброыим алайыимуссалом, ки ба мардум ом;хтанд : "Щуз як Худо вущуд надорад" – таноцуз (мухолиф|) дорад.
  Саввум ин ки масеыият байни Худо ва мардум як неруе (воситае) халц мекунад ба номи калисо, масеыият мег;яд, шумо гуноы мекунед ва Худо мебахшад. Калисо сабаби нащоти шумо мешавад ва бинобар ин ацида Худо дар анщоми кори хеш билистицлол озод нест ва р;зи довар| (циëмат) ихтиëри роыбар| бо калисо хоыад буд.
Дар ацидаи насрониëн яке аз се намуди асосии тазоыури Худованд, ки падар, писар, р;ыулцудс аст.

Ин тасаввури музыик хушбахтона тавассути ислом ислоы шуда, ки мег;яд : Фацат ва таныо Худост, ки дар р;зи довар| ба тамоми корыое, ки ыар марду зан дар т;ли зиндагии худ анщом додааст, расидаг| хоыад фармуд, бидуни ин ки нуфуз ва мудохилаи аыаде дар кор бошад ва барои ыар як ацл ва маьзи солиме равшан аст, ки ин табиитарин сифати як офаринанда аст.
Баъд ман аз худам пурсидам, ки то ч| поя субот ва русух (устувор|) метавонад дар таълимоти оине бошад, ки дар маърази ислоыоте мувофици суннат ва обод бошад?

Ш;рои Ватикон охирин мисол аз ин гуна ислоыот аст ва ин нишондиыандаи ин воцеият аст, ки масеыият ободу суннати мардумро бартар аз хост ва иродаи парвардигор медонад, валекин дар ислом фармон ва хости Худованд бартар аз ыама чиз аст.

Ва дар канори матолиби фавц (боло), он ч| моро аз масеыият дур кард, ин буд, ки мушоыида мекардам.

Акнун ба шиддати зиндагии модд| дар кишварыои Урупо ва Амрико мутадовил маъмул ва ыоким аст ва ыатто асилтарин ва ибтидоитарин арзишыои ищтимоии инсониро дарыам шикаста аст. Дар ин кишварыо таныо ыадафи мардум ин аст, ки ыарчи бештар аз роыи манофеъи модд| барои хеш дилдор| ва дилхуш| таыия кунанд, бидуни ыещ гуна риъоят ва эытиром нисбат ба оромишыо ва дилхушиыои маънав| ва р;ыон|. Ыар кас дунболи таъмини манофеъи моддии хеш аст ва ыещ гуна эысосе аз бародар| ва мусовот дар байни мардум нест.
Ацида ва фикри хайр ва рафоы (осоиш) умуман маыв ва нопадид шуда ва худписанд| ва асолати фард, ки ба сурати фалсафаи муыим ва нофизи (щоришаванда) царни 20-ум даромада аст.

Ин буд як тасвири ьамангез аз ыамватанонам, ки онро расм кардем, вале ба унвони як фарди мусулмон ман ночорам, барои бародаронам дар кишварыои шарц| тавзеы бидыам, ки ч| гуна имр;з натищаи тасаввури ьалат нисбат ба Худо, дар Урупо ва Амрико ба сурати худписанд| ва асолати фард даромада аст.
Ман дуо мекунам ва мутмаин ыастам, ки иншооллоы р;зе хоыад омад, ки дар тамоми арз фацат як дини осмон| ыукмфармо хоыад буд ва он ислом аст.

Аз китоби чаро мусулмон шудам
 
 

бозгашт