Ыаде Ыейди.

(Ландан).

Ислом дини фитрии башар,

Ьарб ыан;з исломро нашинохтааст

Ло илоыа иллаллоыу Муыаммадур расулуллоыи.

  Акнун беш аз як сол аст, ки ба ислом ошно шуда, онро баргузидаам. Каме баъд аз ин ки ба синни цонун| расидам, дар худ эысосе алоца кардам, ки дар садади (азм) ёфтани мактабе ё муцарароте цобили цабул бароям.

  Ин таыцицот барои ёфтани системаи щадид, маро ба ислом роынамо| кард. Ва барои ман ащиб набуд, ки таныо ба василаи ислом тавонистам алоца ба ыацицатро дар худ цонеъ кунам.

  Дар ин сухан, ки ыар к;даке бар фитраи ислом ба дунё меояд, ыацицате нуыуфта ыаст, ба ибораи дигар, ыар инсоне, ки по бар арсаи ин щаыон мегузорад, тамоюле нисбат ба ыацицати бепоёни ин щаыон дорад ва ин таыти шароити баъд| ва ба мурури замон аст, ки аз он ыацицат дур меафтад. Ба истифода аз ин матлаб ва тащрибаи шахс| бо камоли итминон метавонам биг;ям, ки афроде ба дастурот ва таъолими ислом ошно ыастанд, табиатан нисбат ба ин вафо доранд ва ыадди ацал ба ыацицат ва мантици он цалбан имон доранд.

  Бидуни шубыа царныост, ки оини масоыият р;и тамаддуни Урупо асар гузоридааст, аммо дар ыамон ыоли имр;за асри он чиз дар мавориди маыдуде ба чашм намех;рад. Масеыият дар назари пайравони имр;зии он таныо аз м;ътацидоте монанди ьусли таъмиди издивощ бо як зан на бештар, ташрифоти зоыирии щаноза ва аз ин цабил ташкил шудааст ва аксари пайравони он аз назари ыамин маросим, масеы| ыастанд. На мардуми таысилкарда ва на мардуми одд|, ыещ як наметавонанд мантицу м;ътацидоти усули онро дарк кунанд, то ч| расад онро цабул кунанд ва нисбат ба оныо м;ъмин шаванд. Фикри ислоыи ацоид, ки тавассути калисо пешниыод шуда, ыан;з натавониста аст муфид воцеъ шавад ва аз маыкумият ва нобудии усули феълии он щилавгир| кунад.

  Ёд дорам, ыатто ыангоме, к;дак будам, наметавонистам бо худ цабулонам, ки фарде ыамнавъи худро худову холици худ бидонам. Эысос мекардам, ки эътицоди мо ба худо будани ыазрати Исои Масеы на таныо дуруст нест, балки боиси таназзули мацоми рубубият хоыад шуд.

  Ыамвори ин матлаб саыеы аст, ки байни табиат ва мовароуттабиъа як тартибот ва наздик| вущуд дорад, вале на ба мафыуме, ки масеыиён мег;янд, вацте дар пазируфтани мактабе мащбур шавем ба худ бицабулонем, ки инсон ва шахсияте аз ин щаыон аз щавонони ин олами хорищ ва мо фавци табиат ва ыатто худо бошад, этимоди мо нисбат ба чунин мароме аз байн хоыад рафт ва боис хоыад шуд, ки дар баъзе ыацоици он низ тардид кунем. Мазыаб бояд бузургтарин манбаъи ахлоц| бошад ва башарро нер; бахшад ва сипаре дар баробари заъфу нотавонии ; ба шумор ояд.  Эътицод ба ацоиди ьайри мантицист саранщом инсонро ба заъфи ахлоц хоыад кашонид, маънои воцеъии тамаддун аз байн хоыад рафт ва башару зиндагии ; ба беыадаф| хоыад анщомид.

  Масеыиён худро комилан моил меёбанд, ки равиши суст ва ьайриамалии худро цабул ва аз он ч| саыеыу дуруст ва амал| аст, дур| кунанд ва зери бори он нараванд.

  На таныо масеыиён ыатто баъзе мусулмонони шарц|, ки таыти таъсири фарыанги урупо| царор гирифтаанд, ыамвора саъй мекунанд, ки дар зиндагии худ рафтори масеыиёнро тацлид кунанд, арзишыои моддии ононро бипазиранд, идеяыои маънавию метафизикии ононро цабул намоянд.

  Аьлаби ин мусулмонони щавон ва тоза ба даврон расида ба щои ин ки ацоиди худро ислоы кунанд, аз дарёи м;ътацидоти худ баыра бигиранд, ба тадрищ пойдории ахлоц ва руыияти шарции худро аз даст медиыанд.

  Боре дар Урупо ба баъзе аз мусулмонони шарц| бармех;рем, ки ыатто дар муыите чун Урупо ва дар миёни д;стони азизи худ рафтор ва хусусияти ахлоц| меыан ва зодгоыи худро ыифз кардаанд. Ба василаи ин афрод аст, ки мо ыацицати масеыиятро дарк мекунем ва низ мефаымем, ки давраи ин дин цабл аз давраи ислом будааст. Дар асари тамос ба ин афрод аст, ки бисёре аз урупоиён пазируфтаанд, ки дар як дину мазыаб, як силсила усул ва м;ътацидоти ахлоци ыациц| лозим аст, на усуле, ки щуз исму расму зоыир чизе аз он барщо набуда ва ыацицате надониста бошад.

  Дар асари муъоширот ва зиндаг| бо ин гуна мусулмонон ва баыс бо онон ба тадрищ ба ислом ошно шудам ва ыаццонияти онро дарк кардам ва аз онщо таъомили он барои афкори солим ва роыыои содда ва беолоиш щаззобу рабоянда аст. Натавонистам дар муцобили он муцовимат кунам. Ацоиди масеыият ва худо будани Масеы парвардигори бузургро дар назари ман ончунон таназзул дод, ки то сарыади инкори ; пеш рафта будам, вале ислом ва таомили олияи он худоро вущуди ыациц| ва цобили эътимод щилвагар сохт.

  Ман самимона орзумандам, ки к;шиши бештар мабзул гардад то ислом дар ьарб густариш ёбад. Мардуми Урупо амалан дар бораи ислом иттилоъ надоранд ва маълумоти онон аз нукоти щузъ| монанди тааддуди заващот тащовуз намекунанд.

  Ба хусус занон, ки ба иллати бехабар| бо шунидани номи ислом нороыат мешаванд. Онон цабул накардаанд, ки тааддуди (бисёри) заващот|, ки дар ислом ищоза дода шуда, шароите мушкил ва истисно дорад ва дорои цонуныо ва муцарароти сахт ва ыисобшудае аст.

  Интицодкунандагони урупо|, ки ба ин цонуныои ислом| хурда мегиранд, ыаргиз диццат намекунанд, то лозимии ин цонуныоро дар зиндагии башар дарк кунанд. Ман мехоыам бидонам, ки аз назари як зани таысилкарда кадом як цонун беытар ва саыеытар аст.

  Марде, ки беш аз як зан дорад, вале аз тарици саыеы ва цонун| ё марде, ки дар зоыир як зан дошта бошад ва дар пиныон| бо дигарон робита барцарор кунад ? Агар урупоиён метавонистанд исломро дарк кунанд ва ыуррияту озодии ;ро бипазиранд, медиданд, ки ч| гуна зиндагии онон беыбуд меёфт. Омори хонаводаыои нобасомон ва издивощыои нофарщом поин меомад ва аз теъдоди талоцыо коста мешуд.

        Аз китоби " Чаро мусулмон шудам " гирифта шудааст

бозгашт