Ыусайн пас аз адои намози субы чун одати ыарр;за сари тиловати Цуръон
нишаст. Ва дар баробари дохил гаштани ш;ъоыои заррини офтоб ба утоци ;
аз тиловати Цуръон фориь гашт ва ба с;и тиреза шитофт, то онро боз
намояд ва аз ыавои беьубор ва начандон сарди тирамоы| нафаси тоза
бигирад. Аз паси тирезаи ыущраи Ыусайн дар масофаи наздик наыри к;чаки
мусаффое щор| мешуд. Ыусайн ба ин наырак назар анд;хт ва мавщыои хурди
аз нури офтоб щилоёфтаи он ;ро ба олами хаёл бурданд.
Ыусайн ьарци
андеша аз ворид гаштани падараш ба утоци ; бехабар монд. Падар дасти
худро бар болои сари писар гузошт ва г;ё, ки андешаыои ;ро мехонда
бошад гуфт: "Ман низ дар хурдсол| дар атрофи ин щ;йбор боз| кардан ва
цадам заданро д;ст медоштам." Падар сухани худро давом дод: "Биё ба як
суоли ман щавоб деы: "Агар ыар инсон дар чунин дарёчаи мусаффову
зулол ыар р;з панщ бор шустуш; ва оббоз| кунад ыоли ; чи гуна
мешавад?"
Ыусайн, ки ба суханони падари худ ба ором| г;ш медод, дар щавоби ин
сухан чунин гуфт:
"Агар як инсон дар чунин оби зулолу ширин ыар р;з панщ маротиба бадани
худро шустуш; намояд, албатта бениыоят покизаву озодаву зебо
мегардад."
Падар аз писари худ шунидани чунин щавобро мунтазир буд ва гуфт: "Пас
агар чунин бошад, бояд бидон| эй писараки ман, ки намозыои панщгонае,
ки р;зона ба що меорем монанди чунин наыри мусаффост. Ыар яке аз ин
намозыои панщгона, ки монанди ин оби зулол аст, ки гуноыыои моро
меш;яд ва цалби моро покиза мегардонад. Пас эй писараки азизи ман, ту
намозыои худро доимо барпо дор, то ыамеша покизаву покдил бош|!
Пайьамбари Худо (с) дар як ыадиси шариф фармуд: "Оё медонед, агар дар
назди дари хонаи шумо дарёе бошад ва ; дар он ыар р;з панщ бор бадани
худро шустуш; кунад, оё дар щисми ; ягон палидие боц| мемо-над?"
Саыобагон дар щавоб гуфтанд: "Албатта, ыещ нопокие дар щисми ; боц|
намемонад".
Пайьамбар (с) гуфтанд:"Пас он дарё монанди намозыои панщгонаест ва
Худованди таъоло бо оныо гуноыыову хатогиыоро маыв месозад".
|